فیلم آموزشی دامپروری گوسفند,
دانلود فیلم پرورش گوسفند,
فیلم برای پرورش گوسفند,
فیلم رایگان پرورش گوسفند,
دانلود فیلم اموزش پرورش گوسفند,


شناخت گاو


1- رفتار گاو:
گاو حیوانی است مخصوص مناطق ییلاقی – گاهی در چراگاه های بز و زمانی در جنگل ها به سر می برد. این حیوان استراحت و محل آرام را دوست دارد و پیوسته در جستجو بوته های پرپشت و درختان سایه دار می باشد كه خود را از گزند حشرات و غیره مصون بدارد . گاو حیوانی است گله ای و به طور منفرد در چراگاه و اصطبل احساس ناراحتی می كند.



2- قدرت بویایی گاو:
این موجود آرام است و فقط در مواقع ضروری جمله نموده و از خود دفاع می كند. گاو اشیاء خارجی را نه با چشم بلكه با قدرت بویایی ( كه بسیار قوی است )‌تشخیص می دهد. اگر كسی مجبور است گاو نر شروری را هدایت كند بهتر است لباس مراقب اصلی را بپوشد.



3- بینی:
بینی گاوهاینر مانند سایر حیوانات خیلی حساس می باشد. بهتر است برای هدایت بهتر دامها در سنین بلوغ از ابتدا حلقه بینی را درتیغۀ غضروفی بین سوراخ بینی طوری تعبیه نمود كه به هنگام خوردن خوراك ایجاد ناراحتی ننموده و نیز در هنگام هدایت نمودن حیوان را آزار ندهد.



4- تحریكات خارجی:
گاوها عمدتاً نسبت به تحریك خیلی حساس می باشند و هر گونه سروصدا از قبیل داد و فریاد و موزیك و غیره آنان را در جهت منفی و یا مثبت تحت تأثیر قرار می دهد. رفتار آرام با گاو هنگام شیر دوشی، تولید شیر را افزایش می دهد.



روش های نگهداری گاو در جایگاه
جایگاه را باید در زمینی سطح و خشك با فاصلۀ‌ كافی از منازل مسكونی احداث نمود. ساختمان باید پشت به باد بوده از و نور خورشید به طور مناسب برخوردار باشد.جهت پرورش گاو از سه نوع اصطبل بسته، نیمه باز،‌ باز استفاده می شود.

1- اصطبل بسته:
این نوع اصطبل دارای سقف و چهار دیواراست كه گاوها از طریق درب اصطبل به آن وارد یا از آن خارج می شوند. این نوع اصطبلها باید از نور برخوردار باشند و قابلیت ضدعفونی كرد داشته و محل كود در آنها به سهولت انجام پذیرد. به جهت صرفه جویی در وقت و سهولت در انجام كارها در مواقع خوراك دادن به گاوها و گوساله و شیر دوشی، لازم است قسمتهای مختلف اصطبل با بخش های دیگر ارتباط داشته باشند. لازم است جای كافی برای استراحت هر گاو در نظر گرفته شود و حد فاصل هر گاو ازسایر گاوها توسط لوله های فلزی مجزا گردد. به منظور تغذیه گاوها در هر سه نوع اصطبل تجهیزاتی به نام آخور و آبشخور استفاده می نمایند. آخورهای لبه بلند از اتلاف آب و علوفه جلوگیری می كند (گران است). آخور بدون لبه ارزانتر بوده و از نر پاك كردن مناسب تر هستند.

آبشخور:
محل آب خوردن حیوان را آبشخور می گویند.
انواع آبشخور:
آبشخور معمولی
آبشخور اتوماتیك: نوع اتوماتیك در مصرف آب صرفه جویی ایجاد می كند و در گاوداری های مدرن زیاد مورد استفاده قرار می گیرد.

پنجره های اصطبل بسته بایستی

1- پنجره های دیوارهای جنوبی
2- پنجره های سقفی
كف اصطبل بایستی با دوام – قابل شستشو و ضد عفونی كردن باشد، و بهتر است كف موجدار باشد تا دام لیز نخورد.


2- اصطبل باز:
این نوع اصطبل ها از چهار طرف باز است و فقط سایبانی به منظور استحرات دامها دارند.


3- اصطبل نیمه باز:
ساختمانی است مسقف كه از سه طرف مسدود شده ولی قسمت جلو آن باز است. گاوها همیشه آزاد هستند و در محوطه باز جلوی ساختمان كه بهار بند نامیده می شود استراحت و تغذیه می نمایند. در این نوع اصطبلها آخورها را در قسمت بهار بند درست می كنند.

قسمت های مختلف یك اصطبل نیمه باز عبارتند از:
1- اصطبل گاوهای شیرده 2- اصطبل تلیسه ها و گاوهای خشك 3- اصطبل گاوهای نر 4- جایگاه گوساله ها 5- بكسهای گوساله ها 6- سالن انتظار شیردوش 7- سالن شیردوشی و سرد خانه 8- زایشگاه 9- انبار مواد كنسانتره 10- انبار علوفه 11- سیلو 12- درمانگاه 13- دفتر كار 14- اطاق كارگران 15- نگهبانی 16- پست برق 17- مورتورخانه



صفات مهم اقتصادی در پرورش گاو
اصلاح و بهبود تولیدات گاو امروزه بیش از همه توجه دامپروران را به خود جلب نموده است. شیر و گوشت امروزه به عنوان دو منبع اصلی پروتئین برای سلامت و رشد افراد بشسر نقش عمده ای دارند. بنابراین می توان گفت كه گاو به علت راندمان مناسب در تولید شیر و گوشت و ویژگی تبدیل مواد علوفه ای و ضایعات كشاورزی به پروتئین حیوانی نقش مؤثری در تأمین پروتئین مورد نیاز بشر ایفاد می كند.

آگاهی از میزان تولید شیر و نسبت اجزای متشكله آن به دامپرور كمك می كند تا در مورد برنامه های اصلاحی،‌تغذیه، فروش یا نگهداری گاوها تصمیمات لازم را اخذ نماید. درحال حاضر در دنیا مقدار تولید را با در نظر گرفتن سه عامل تعداد روزهای شیر دوشی، تعداد دفعات شر دوشی روزانه و سن گاو و چربی شیر در زمان زایش استاندارد می نمایند. بتدریج كه گاو بالغ می شود میزان شیر‌ آن نیز افزایش می یابد تا به حداكثر خود در سن 8-6 سالگی می رسد و بعد از آن بتدریج كاهش پیدا خواهد كرد. نژادهای مختلف گاو از نظر میزان شیر و چربی كاملاً متفاوت می باشند. نژادهای مختلف بخصوص از نظر نسبت گوشت به استخوان نیز متفاوت هستند. به طور مثال نژاد شاروله حجم عضلات شانه و لگن حجیم تر از معمول است و چربی در قسمتهای مختلف بدن حتی شكم بسیار كم است و در نتیجه گوشت این گاوها بسیار زیاد خواهد بود.




مقایسه تیپ گاوهای شیری و گوشتی
الف- مشخصات ظاهری گاوهای شیری:
گاو شیری لگن پهن- سر ظریف- گردن كشیده،‌برآمدگیهای استخوانی برجسته است كه این امر نشانه شیرآوری آن می باشد. از دیگر فاكتورهای مؤثر در انتخاب گاو شیری ظرافت آن است. از مشخصات دیگر گاو شیری وضعیت مناسب پستان است.

پستان در گاو شیرده:
به صورت گوشتی كه قبل و بعد از شیردوشی تفاوت در حجم چندان محسوس نیست به صورت اسفنجی كه بعد از شیر دوشی پستان چروكیده می شود.

ب – مشخصات ظاهری گاو گوشتی:
بدن كوتاه – پهن و عضلانی بوده و زیر پوست آنها چربی زیادی ذخیره شده است. گردن كوتاه – كمر كوتاه پهن و كپل عضلانی و دراز است. دست و پای كوتاه رانهای عضلانی دارند.



نژادهای معروف گاو
الف- نژادهای خارجی
1- نژاد هلشتاین:
مركز اولیه پرورش آن استان فرسیند در كشور هلند می باشد. پرشیرترین نژادهای دنیاست. و به دلیل داشتن جثه بزرگ از نظر تولید گوشت نیز مناسب است.

2- نژاد براون سوئیس:
این نژاد از لحاظ شیر و گوشت مورد توجه است ولی میزان شیر آن كمتر از نژاد هلشتاین می باشد. در آب و هوای مناطق كوهستانی سازگاری خوبی دارد.

3- نژاد زبویا برهمن: (گاوهای كوهان دار)
این نژاد بومی هندوستان است. زبو را می توان قدیمی ترین نژاد گاو دانست. كوهان با ذخیرۀ چربی در برآمدگی پشت گردن قراردارد. این نژاد نسبت به غذا كم توقع است و نسبت به آب و هوا و بیماریهای مختلف مقاومت زیادی از خود نشان می دهد.

4- نژاد هرفورد:
مركز اولیه پرورش آن انگلستان است. بهترین نژاد گاو گوشتی دنیا است. رنگ این نژاد ابلق قرمز وسفید بوده و انتهای دست و پا سفید و پوزه روشنی دارد كه علامت مشخصه آن است. این نژاد سریع خود را به تغییرات آب و هوایی عادت می دهد.


ب- نژادهای بومی ایران
1- نژاد سرابی:
این نژاد شیری است. میزان تولید شیر آن بین 14-6 لیتر در روز است. رنگهای مختلفی دارد ولی رنگ های زرد آهویی یا تیره آن اصیل ترند.

2- نژاد گلپایگانی:
رنگ این نژاد متفاوت بوده و عمدتاً به رنگهای سیاه، قرمز بور و گاهی ابلق سیاه و سفید دیده می شود. تولید شیر این نژاد از نژاد سرابی كم ترمی باشد.

3- توده گاوهای جنگلی (مازندرانی):
در بهار و تابستان بدلیل فراوانی مراتع سرسبز تغذیۀ خوبی دارند ولی درزمستان دچار سوء تغذیه می شوند بعلت داشتن کوهان برجسته احتمال دارد که از آنها مشتق شده باشند . تولید شیر ناچیز و 3-2 کیلو در روز بیشتر نمی شود .

4- نژاد سیستانی:
اطراف دریاچۀ هامون در استان سیستان و بلوچستان موطن اصلی آنهاست. تنها گاو گوشتی شناخته شده ایران است. رنگ های آن سیاه – ابلق سیاه و سفید می باشد. از نظر تغذیه قانع ، با قدرت مقاومت مناسب نسبت به تغییرات آب و هوایی.



عوامل مؤثر در تولید شیر
نژاد – تغذیه – چگونگی شیر دوشی – مرحله شیر دهی –سن و جثۀ گاو – محیط و بیماریه و داروها.
تغذیه – تغذیه نامناسب یا کم، موجب کم شدن مقدار شیر و درصد لاکتوز می شود اما درصد چربی و پروتئین و منیرال های شیر زیاد تر می شود. به طور کلی هر جیوه ای که موجب زیاد شدن مقدار شیر شود درصد چربی شیر را کاهش می دهد. مانند کاهش علوفه و افزایش کنستانتره در جیره روزانه ، اگر گاوی در دو ماهه آخر آبستنی خوب تغذیه شود در ابتدای شیر واری تولید بیشتری خواهد داشت.

بیشتر گاوهای شیری در ایران 2 بار روزانه دوشیده می شوند اگر 3 بار دوشیده شوند افزایش 25-10 درصد در تولید شیر دارند و اگر 4 بار دوشیده شوند 15-5 درصد دیگر تولید شیر افزایش می یابد . میانگین زمان لازم برای شیر دوشی بیش از 5 دقیقه است . باقی ماندن نزدیک 2 کیلوگرم شیر در مدت 10 روز پی در پی سبب کاهش دائم تولید شیر در تمام دورۀ شیر دهی خواهد شد.

- افزایش دمای محیط میزان تنفس در گاو را افزایش می دهد . میزان گرمای تولید شده در گاوهای شیرده نزدیک به 2 برابر گاوهای غیر شیرده است با افزایش دما تولید شیر و مصرف غذا به منظور جلوگیری از تولید گرما در بدن کاهش می یابد. فعالیت های محیطی متوسط موجب زیاد شدن شیر می شود.

فعالیت های محیطی کم یا بسیار زیاد اثرات سوء بر تولید شیر می گذارد.
ورم پستان و ناهنجاری های گوارشی تولید شیر را کاهش می دهد و تغییراتی در ترکیب شیر ایجاد می کنند.
مصرف داروها و حشره کش ها ضمن اینکه موجب کاهش شیر می شوند برای انسان نیز مضر می باشند.
به ترشحاتی که در فاصله کوتاهی پس از زایمان ازپستان خارج می شود آغوز یا ماک می گویند. آغوز از شیر غلیظ تر است به رنگ زرد مایل به قهوه ای دیده می شود. گلوبین آغوز زیادتر است و این ترکیب گوساله تازه متولد شده را در برابر بعضی بیماری ها به خصوص اسهال عفونی مصون می کند. هضم آغوز راحت است. ویتامین A آن بیشتر از شیر است.




پرورش گوسفند

روش های نگهداری گوسفند
1- نگهداری به روش چرای آزاد ( گسترده یا عشایری)
2- نیمه آزاد (روستایی)
3- روش ساكن ( پرورش در مزرعه)



1- روش چرای آزاد:
در مناطقی كه از آب و هوای معتدل برخوردار بوده و در مجاور مراتع وسیع پر بار قراردارند بكار می رود. در این روش دامها دردامن طبیعت بسر برده و هیچ گونه آغل خاصی برایشان درنظر گرفته نمی شود. مهم ترین مزیت این روش با صرفه بودن آن از نظر اقتصادی است. از آنجایی كه گوسفند در موقع چرا علوفه را از ته می كند بهتر است زمین (مرتع) ابتدا توسط گاو چراینده شده سپس در اختیار گوسفندان قرار بگیرد.



2- روش نیمه آزاد (روش توأم كشاورزی – گله داری):
در این روش گله داری جنبۀ غالب دارد. محل زندگی گله دار معمولاً درهمان روستای مبدأ می باشد. در مدتی از سال گله دار مجبور می شود گلۀ خود را كوچ دهد.



3- پرورش ساكن (‌پرورش در مزرعه):
در این روش حرفه اصلی روستایی كشاورزی است. گوسفند درمواقع نامناسب از نظر جوی در آغل بسر برده و به طور دستی تغذیه می شوند. این آغل ها در روستای مبدأ مستقر هستند.



طبقه بندی گوسفند در دنیا:
1- براساس نوع تولید (‌گوشتی،‌ شیری، پشمی،‌ پوستی)
2- براساس وضعیت شاخ
3- براساس منطقۀ جغرافیایی
4- براساس وضعیت دنبه
5- براساس نوع پشم،‌ مهم ترین روش تقسیم بندی گوسفند است.



گوسفندان ایرانی برحسب نوع تولید به دسته های زیر تقسیم می شوند:
1- نژادهای گوشتی مثل گوسفندان لری- مغانی – افشاری – شال
2- نژادهای پشمی مثل گوسفندان بلوچی – كلكو – ماكوئی
3- نژادهای شیری مانند گوسفندان قزل
4- نژادهای پوستی مانند گوسفندان قره گل



صفات اقتصادی در گوسفند
گوسفند نوعی دام چند هدفی برای پرورش می باشد و بویژه از نظر تولید گوشت،‌شیر ، پشم، پوست – تولید مثل از اهمیت بالایی برخوردار است. در میان صفات ذكر شده بازده تولید مثل از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. میزان تولید گوشت نیز به موازات صفت تولید مثل از جمله صفات مهم اقتصادی به شمار می آید.

پشم نیز یكی از صفاتی است كه اهمیت اقتصادی بالایی دارد. امروزه گوسفندان دنیا را بر اساس كیفیت پشم تقسیم بندی می نمایند امروزه كارهای ژنیتیكی زیادی روی گوسفند انجام شده تا نژادهای خوب گوسفند از نظر پشم را ایجاد كنند و از جمله نژادهای مرغوب همچون مرینوس كه از پشم مرغوب برخوردار هستند،‌ از این طریق ایجاد نموده اند. به طور كلی تولید پشم تا حدود زیادی تابع وزن و طول تار پشم می باشد. اگر طول تار پشم گوسفندی به اندازه 25/1 سانتی متر افزایش یا بد وزن پشم خام آن به اندازه 350-300 گرم و وزن پشم تمیزه شده آن به اندازه 250 گرم افزایش خواهد یافت. وزن در پایان شیرخوارگی نیز یكی دیگر از صفات مهم اقتصادی برای گوسفندان می باشد. رشد سریع می تواند سبب شود كه گوسفندان در سن كم تر به وزن مناسب برای كشتار رسیده و مدت كم تری برای پرواربندی لازم داشته باشند